Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑIn Flames - Αποκτώντας θεϊκό status

In Flames - Αποκτώντας θεϊκό status

Disclaimer: Κάποιες πηγές λένε η ημερομηνία κυκλοφορίας τού Clayman ήταν στις 3 Ιουλίου, άλλες πηγές, εξίσου έγκυρες αναφέρουν ότι ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 25 του ιδίου μήνα. Η αλήθεια είναι ότι οι πρώτες πηγές μάλλον έχουν δίκιο και ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου. Ας προσποιηθούμε λοιπόν ότι σε ένα παράλληλο σύμπαν η ημερομηνία κυκλοφορίας του Clayman είναι η 25η Ιουλίου. Σάμπως αλλάζει και τίποτα για εμάς; Όποτε και να έβγαινε, πάλι δισκάρα θα ήταν! Καλή ανάγνωση!

25η Ιουλίου. Ημέρα γενεθλίων τού Τζόι Τριμπιάνι αλλά και της Μπρουκ Λόγκαν (δε ρωτάμε ποια είν’ αυτή!). Οι Λέοντες είναι στο προσκήνιο, και η γενναιοδωρία, η δημιουργικότητα, η αυτοπεποίθηση και η φιλοδοξία έρχονται σε αντίθεση με τον εγωισμό, τη ματαιοδοξία και την αλαζονεία.

Γνωστοί λέοντες, εκτός των προαναφερθέντων, ο Σον Πεν, ο Στράτος Τζώρτζογλου, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, η Ζέτα Μακρυπούλια, ο Υβ Σαιντ Λοράν και το “Clayman” των In Flames. Και οι γνώστες μπορεί δίκαια να υποστηρίζουν ότι ο Υβ Σαιντ Λοράν έχει αντιγράψει τον Κουτρούμπα, οι In Flames όμως δεν αντέγραψαν κανέναν.

“Οι Λέοντες έχουν μία λαμπερή και άκρως δυναμική προσωπικότητα! Είναι γεννημένοι ηγέτες και χωρίς να το προσπαθήσουν και πολύ, καταφέρνουν να στρέφουν όλα τα βλέμματα πάνω τους, κερδίζοντας πάντα είτε μεγάλες συμπάθειες, είτε μεγάλες αντιπάθειες.”, έρευνες αναφέρουν.

Να που τα ζώδια τείνουν να βγουν αληθινά! Δεν ξέρω βέβαια αν το Clayman είναι γενναιόδωρο ή ματαιόδοξο αλλά σίγουρα κέρδισε μεγάλες συμπάθειες (original version) και μεγάλες αντιπάθειες (2020 version). Παρόλ’ αυτά όμως δεν είχαμε καρδιοπάθειες απ’ τις πολλές συμπάθειες.

Αφού λοιπόν η ανθρωπότητα επέζησε από τον ερχομό τού 2000 και το Millennium Bug (Y2K), όλα πήραν το δρόμο τους, και ο δίσκος #5 των In Flames, Clayman, ήρθε ντάλα καλοκαίρι (25/07/2000), να χαράξει ένα νέο δρόμο για την μπάντα. Αυτόν της δόξας.

Ο δίσκος λοιπόν ηχογραφήθηκε στο Göteborg και συγκεκριμένα στα Fredman Studios. Μια τοποθεσία στέκι για όλες τις σουηδικές μπάντες της εποχής που σέβονταν τον εαυτό τους. Προφανώς, παραγωγός ήταν ο Fredrik Nordström, ο οποίος αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος, μάλλον τα πήγαινε καλύτερα σαν παραγωγός σε άλλες μπάντες παρά στη δική του, καθώς οι Dream Evil ποτέ δεν έκαναν κάνα τρελό μπαμ. Ο τύπος βέβαια μάλλον είχε κάτι σε μαγικό ραβδί γιατί ό,τι έπιανε γινόταν χρυσάφι, διαμορφώνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο ένα εξ’ ολοκλήρου νέο μουσικό είδος και ένα φρέσκο ήχο. Φυσικά είναι τόσο δημοφιλής που αν βάλει για δήμαρχος κερδίζει εύκολα, από τον πρώτο κιόλας γύρο.

Πίσω στο Clayman, στο εξώφυλλο του οποίου εμφανίζεται ο Βιτρούβιος 'Aνθρωπος ή 'Aνθρωπος του Βιτρούβιου, του Λεονάρντο ντα Βίντσι, από τον οποίο μην ξεχνάμε ότι πήραν και τα ονόματά τους γνωστές προσωπικότητες όπως ο Λεονάρντο ντι Κάπριο και ο Λεονάρντο απ’ τα Χελωνονιντζάκια. Το εν λόγω εξώφυλλο βέβαια έχει κυκλοφορήσει και σε εξαιρετική τρισδιάστατη έκδοση, η οποία για να είμαι ειλικρινής δε θυμάμαι αν ήταν κάποια limited ή όχι.

Στην ουσία του πράγματος, τα τραγούδια τού Clayman είναι ένα κι ένα. Καταρχάς έχει την υπερσουξεδάρα των πέντε ηπείρων και των επτά θαλασσών που λέγεται “Only For the Weak”, κομμάτι που ακόμα και τώρα εμφανίζεται στα setlists των In Flames. Μετά, τι να πρωτοσχολιάσει κανείς. “Pinball Map”, “Bullet Ride”, “Clayman”, “...As the Future Repeats Today”, “Square Nothing”, “Satellites and Astronauts”. Δε συνεχίζω γιατί ανέφερα σχεδόν όλο το δίσκο.

Το Clayman λοιπόν συνέχισε αυτό που είχαν ξεκινήσει ήδη οι In Flames από τα Whoracle και Colony και το πήγε πολλά επίπεδα πάνω. Έτσι κι αλλώς η μπάντα είχε ξεκινήσει σαν side project τού Jesper Strömblad ο οποίος ήθελε να παίξει κάτι πιο μελωδικό από τα ντεθμεταλλάδικα ντάπα ντούπα που ήδη έπαιζε (Ceremonial Oath), και η αλήθεια είναι ότι όλα πήραν το δρόμο τους όταν το σχήμα έπαψε να στηρίζεται σε session μουσικούς για τις ηχογραφήσεις και τις συναυλίες (The Jester Race). Ο συγκεκριμένος δίσκος είναι και ο πρώτος στον οποίο έβαλε το χεράκι του ο Fredrik Nordström (έστω και σαν συμπαραγωγός) και η διαφορά είναι εμφανής.

Το Clayman είναι ο δίσκος που ανέβασε επίπεδο τους In Flames οι οποίοι για την προώθησή του πραγματοποίησαν και μάχιμη περιοδεία με Dream Theater, Slipknot και Testament. Μάλιστα είχαμε την τύχη να τους παρακολουθήσουμε και στα μέρη μας στα πλαίσια του Rockwave 2000 στο φρεσκότατο τότε Πάρκο Τρίτση. Ακόμα, έκαναν με μεγάλη επιτυχία το μεγάλο άνοιγμα στην Ασία πραγματοποιώντας ένα τουρ στην Ιαπωνία, αποτέλεσμα του οποίου είναι και το live “The Tokyo Showdown”.

Η σημασία αυτού του δίσκου φαίνεται τόσο από το ότι, με αφορμή τα είκοσι χρόνια κυκλοφορίας του, εμείς καθόμαστε και γράφουμε γι’ αυτόν, όσο και από την κίνηση της μπάντας να μπει στη διαδικασία επανηχογράφησης των τεσσάρων σουξέ του (Bullet Ride, Pinball Map, Only for the Weak, Clayman). Δεν ξέρω αν είναι μια κίνηση για να φέρει πίσω κάποιους οπαδούς, πάντως είναι σίγουρα μια κίνηση που δείχνει ότι η ίδια η μπάντα αναγνωρίζει τη σημασία αυτής της κυκλοφορίας. Και να σας πω και κάτι; Μου άρεσε το επανηχογραφημένο “Clayman” και ανυπομονώ να ακούσω ολόκληρη την κυκλοφορία στα τέλη Αυγούστου. Ναι, το είπα.

Ομολογώ πάντως ότι μετά το Reroute to Remain έχασα λίγο τα ίχνη της μπάντας, ίσως γιατί ξέφυγαν πολύ στον ήχο τους, ίσως γιατί άλλαξαν τα γούστα μου και μπέρδεψα τα μπούτια μου; Δεν ξέρω, το θέμα είναι ότι μετά από το Clayman οι In Flames, εμπορικά, έγιναν μία τοπ επιπέδου μπάντα. Πράγμα που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ανεξάρτητα από το αν αρέσκεται σε αυτό που παίζουν πλέον ή όχι. Θα είχαμε κι εμείς την ευκαιρία μας να τους παρακολουθήσουμε εδώ πέρα αλλά ο κορωναβάιρους μας τα χάλασε.

Αυτά. Τέλος αφιερώματος.

Τελευταία