Μεσαιωνικό Pop

Ακούσατε, ακούσατε!

Μπαίνετε στο Youtube και πληκτρολογείτε Hildegard von Blingin’.

Από τις πιο πρόσφατες και ευτυχείς ανακαλύψεις μου είναι αυτή η τύπισσα, που φέρει το προαναφερθέν όνομα, και αυτό που αποφάσισε να κάνει με τον ελεύθερο χρόνο που της δόθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας που όλοι γνωρίσαμε και αγαπήσαμε/μισήσαμε. Εσύ μπορεί να έτρωγες όλη μέρα ή να έτρεχες ή να έπαιζες video games, όμως η Hildegard αποφάσισε να στήσει παράδοξα covers κομματιών που όλοι μας ξέρουμε. Ποιο είναι, λοιπόν, το παράδοξο/ιδιαίτερο της υπόθεσης;

Όταν σκέφτεται κανείς μεσαίωνα, του έρχονται στο νου (όσον αφορά τη μουσική) λυρικό τραγούδι, εκκλησιαστικοί ύμνοι, χορωδίες, αυλοί και λαούτα, μεσαιωνικές μπαλάντες. Η Hildegard αποφάσισε να ντύσει κομμάτια, που δεν θα περνούσαν από κανενός το μυαλό, με τέτοια χαρακτηριστικά. Έτσι έστησε ένα κανάλι με συνθέσεις που ως προς το είδος τους τις ονοματίζει Bardcore και οι οποίες είναι μεσαιωνικές, γλυκές εκφάνσεις πασίγνωστων συνθέσεων (π.χ. Somebody that I used to know – Gotye, Bad Romance – Lady Gaga, Creep – Radiohead).

Η μουσική αυτή άποψη συνοδεύεται από την όμορφη αγγλική της προφορά και από την λεπτή λυρική φωνή της Hildegard. Τέλος το εγχείρημα δένει μέσω της αλλαγής του στίχου με τέτοιο τρόπο που όντως θα περίμενες πως το εκάστοτε κομμάτι θα τραγουδιόταν πριν από 500 χρόνια. Ο στίχος ενδεχομένως θα φανεί κωμικός, όμως ταιριάζει στη μουσική που ντύνει όπως το κλειδί στην κλειδαριά. Δοθέν παράδειγμα:

Was there cause to cast me off?
Act as though it never happened and that we were nothing.
In sooth I did not need thy love
But thou makest me a stranger and that feels so rough
Gotye – Somebody that I used to know

Τέλος, θέλω να κάνω την εξής υπόθεση: Το όνομα της καλλιτέχνιδος λειτουργεί ως μνεία στην Hildegard von Bingen, η οποία υπήρξε θρησκευτική ηγέτιδα και συνθέτης του 12ου αιώνα.

Τελευταία