Αρχική DEPARTISTS8EPARTCovers VS Originals

Covers VS Originals

Συνεχίζοντας στο μοτίβο "διαλέγω και εξηγώ" των τραγουδιών που μυρίζουν καλοκαίρι και των hits που επισκίασαν τους δίσκους τους, οι #departists και οι λίστες τους ξαναχτυπούν! "Covers VS Originals" λοιπόν: διαλέξαμε οχτώ διασκευές που τις θεωρούμε καλύτερες εκτελέσεις από τις αρχική τους εκδοχή και επιχειρηματολογούμε για την επιλογή μας.

 

The Man Who Sold The World - Midge Ure

Ένα κομμάτι που το '70 μας το παρουσίασε ο δημιουργός του, David Bowie, το '80 o Midge Ure και μες στο '90 οι Nirvana. Από τις τρεις εκτελέσεις, αυτή που με στοιχειώνει είναι εκείνη του Midge Ure που κατάφερε να δώσει μια πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα στο κομμάτι και να πλαισιώσει το απόκοσμο συναίσθημα που προκαλούν οι στοίχοι με dark wave και new age ήχους που άνθιζαν εκείνη την περίοδο. Ως Βρετανός, γνωρίζει καλά το whimsical και επιτυγχάνει να είναι διάχυτο στην ατμόσφαιρα, ιδιαίτερα όταν έχει φροντίσει με την ενορχήστρωση του να νομίζεις πως βρίσκεσαι σε ένα άκρως κλειστοφοβικό περιβάλλον, όπου μπροστά σου διαδραματίζεται όλη η ιστορία που σου διηγείται μέσα από τους στίχους.

Μάριο - 'Αγγελος Παρασκευαϊδης

 

Enjoy The Silence - Lacuna Coil

Ας με μισήσετε αλλά το προτιμώ και μάλιστα άνετα. Μπορεί οι Depeche Mode να μεσουράνησαν με κάτι τέτοια κομμάτια, πριν από 40 χρόνια, και τους ευχαριστούμε που έγραψαν τόσο απλούς και ειλικρινείς στίχους για να ντύσουν μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες μουσικές συνθέσεις, αλλά οι Lacuna Coil έκαναν το ένα επιπλέον βήμα παραπέρα. Πήραν ένα κομμάτι που ξεχωρίζει από μίλια μακριά και του έδωσαν ψυχή. Γέμισαν με χρώμα και ατμόσφαιρα ένα μίνιμαλ μουσικό ικρίωμα. Η ερμηνεία δε της Scabbia, κοντράρει και προσπερνάει εύκολα εκείνη του Gahan που για μένα είναι πολύ απόμακρη και ξύλινη, αν λάβουμε υπόψη το πόσο συναισθηματικά φορτισμένος είναι, επί της ουσίας, ο στίχος.

Βασίλης Ευριπιώτης

 

Paranoid - Megadeth

Όποιος πει για ιεροσυλία εδώ πέρα να βάλει να ακούσει το ομώνυμο τραγούδι της Καιτούλας της Γαρμπή και να περάσει παρακάτω. Οι Megadeth διάλεξαν το απόλυτο filler της υπερδισκάρας των Black Sabbath που λέγεται "Paranoid" και του έδωσαν υπόσταση. Πήραν το πιο αναγνωρίσιμο riff της rock/metal και του ανέβασαν την ταχύτητα, η σολάρα του Marty Friedman απογείωσε το κομμάτι και το γλυκό έδεσε με τη γλυκιά ξινίλα που χαρακτηρίζει τη φωνούλα του Dave μας. Το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν μέρος της tribute συλλογής στους Sabbath "Nativity In Black" (1994) και οι Megadeth το συμπεριέλαβαν μέσα στο EP τους με τίτλο "Hidden Treasures" (1995) το οποίο κυκλοφόρησε σαν bonus cd στην ευρωπαϊκή special έκδοση του Youthanasia αλλά στη συνέχεια κυκλοφόρησε και μεμονωμένα στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ.

Βαγγέλης Τσιμπλάκης

 

This is Halloween - Marilyn Manson

Αν ο μεγάλος Ennio Morricone έκανε κάποιο διαγωνισμό για να αφήσει έναν μουσικό στο πόδι του, ο Danny Elfman πιθανώς θα βρισκόταν στη λίστα των υποψηφίων. Ο Αμερικάνος συνθέτης, βραβευμένος τριάντα πέντε φορές και υποψήφιος άλλες σαράντα, βρίσκεται πίσω από μερικά εμβληματικά soundtracks, όπως τα Batman και Edward Scissorhands του Tim Burton. Κάθε άλλο παρά αμελητέα είναι η δουλειά του στο "The Nightmare Before Christmas" και συγκεκριμένα στο "This Is Halloween" που τραγουδούν οι κάτοικοι της Halloween Town. Όσο παράξενοι και αν είναι οι πολίτες αυτοί, δεν παύουν να είναι πλάσματα της φαντασίας των Burton και Denise Di Novi... O Marilyn Manson, από την άλλη, είναι ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω, με μουσικό ταλέντο εφάμιλλο του Elfman και persona που θα έκανε τους τερατόμορφους κατοίκους της Halloween Τοwn να ξεροκαταπίνουν στην όψη του. Αλήθεια, μπορείτε να βρείτε κάποιον πιο ταιριαστό να τραγουδάει τον στίχο "Boys and girls of every age / Wouldn't you like to see something strange?".

Γιώργος Ξιφαράς

 

Black Sabbath - Type O Negative

Σπας το κεφάλι σου να σκεφτείς πώς γίνεται να πιάσεις τον ογκόλιθο που χτίστηκε πάνω του ένα ολόκληρο ιδίωμα και να το ανεβάσεις ένα επίπεδο. Πώς ανεβάζεις ένα τραγούδι που είναι 10 στα 10;;; Ακούστε το "Black Sabbath" από την παρέα του Pete Steele και θα ανατριχιάσετε σύγκορμοι. Αυτό ένιωσαν τότε και τα μέλη των ίδιων των Sabbath. Ο Iommi παραδέχθηκε πως ήταν ίσως και καλύτερο του αυθεντικού! Ο Geezer ήταν σίγουρος πως ήταν η καλύτερη διασκευή σε κομμάτι τους. Ό,τι σε έκανε το πρωτότυπο να φαντασιωθείς, η version των Negative σου τα έφερνε όλα μπροστά σου. Νερά να κοχλάζουν, μια αναδυόμενη φρίκη και αυτό το "Ave, Ave Satanas" να σε παραλύει. Η φωνή του Pete Steele σου φέρνει τρέμουλο. "You're weak god cannot help you now" σε προειδοποιεί λίγο πριν το τέλος και έχει τόσο, μα τόσο δίκιο.

Γιώργος Γράντης

 

Jolene - The White Stripes

Ναι, θα πω τόσο μεγάλα λόγια. Μπορεί η Dolly Parton να είναι η βασίλισσα της country σκηνής, o Jack White όμως (θα έπρεπε να) είναι ο βασιλιάς του σύμπαντος. Αρχικά ας μιλήσουμε για το πόσο άμεσα αποδομεί κάθε μορφής στερεότυπα φύλου επάνω σε ένα κομμάτι που προορίζεται για να απευθυνθεί αποκλειστικά από γυναίκα προς γυναίκα - στο κοινωνικό πλαίσιο που γράφτηκε αρχικά. Ο Jack το παίρνει, το σπάει, το διαμορφώνει με την ηλεκτρική του κιθάρα, και η εξωγήινη φωνή του ντύνει απόκοσμα και σπαρακτικά την ιστορία της πανέμορφης Jolene που έχει έρθει να κλέψει το έτερον ήμισυ του εκάστοτε ερμηνευτή. Μέχρι που το κομμάτι ανεβαίνει σε ένα κρεσέντο συνοδευόμενο με ένα white-stripe-ικό riff που το απογειώνει σε κάτι τελείως διαφορετικό από την πηγή του, για να προσγειωθεί στο σχεδόν γεμάτο λυγμούς τελευταίο ρεφρέν. Η ίδια η Dolly έχει πει σε συνέντευξή της ότι είναι μία από της αγαπημένες της διασκευές σε κομμάτια της. Η ίδια η Τάτση θα πει ότι, συγγνώμη Dolly, αλλά το έκαναν δικό τους.

Ειρήνη Τάτση

 

El Tango de Roxanne - Police / Moulin Rouge O.S.T.

Το Roxanne είναι ένα τραγούδι διαχρονικό και μάλιστα με διαπιστευτήρια, αφού το 2008, τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του (Outlandos d' Amour, 1978) έβαλε τους Police στο Grammy Hall of Fame, ενώ το 2004, το Rolling Stone το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τα 500 Greatest Songs of all Time, στη θέση 388. Η ωδή στην αγάπη ενός άντρα για την πόρνη Roxanne, παρά το καταπληκτικό πρωτότυπο, έμελλε να απογειωθεί όταν οι συντελεστές της ταινίας - musical Moulin Rouge αποφάσισαν να το διασκευάσουν ξεπερνώντας την original εκδοχή κατά έτη φωτός. Πρόκειται, μάλιστα, όντως για διασκευή και όχι για επανεκτέλεση, καθώς το τραγούδι των Police αναμείχθηκε με μία σύνθεση του Αργεντίνου πιανίστα Mariano Mores, δίνοντας ένα μεγαλειώδες και ανατριχιαστικό τελικό αποτέλεσμα. Θυμηθείτε απλά το σόλο του βιολιού και την κορύφωση που παίρνει το τραγούδι πριν καταλήξει σε ντελιριακό σπαραγμό! Η δε φωνή του Ewan McGregor ήταν η απόλυτη έκπληξη σε αυτό το αριστούργημα.

Μυρτώ Ραμμοπούλου

 

Hurt - Johnny Cash

Διαβάζοντας την ερώτηση "ποια διασκευή είναι καλύτερη από την αρχική εκτέλεση", ξέρω ακριβώς τα τραγούδια που προτιμώ πολύ περισσότερο τις διασκευές τους από τις original εκδοχές. "Καλύτερο από το αρχικό", όμως; Βαρύ. Η μόνη αυτόματη και χωρίς ενοχές απάντηση είναι μία: Johnny Cash, Hurt. Όταν ο ίδιος ο Trent Reznor δηλώνει δύο χρόνια μετά τη κυκλοφορία του cover του Cash ότι "το τραγούδι δεν είναι δικό μου πια", ό,τι και να πούμε εμείς εδώ, περιττεύει. Κι αν βρεθεί άνθρωπος που διαβάζει αυτές τις γραμμές και δεν ξέρει για τι πράγμα μιλάω, ΑΣΕ Ο,ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ και βάλε να ακούσεις το τραγούδι. Μετά δες το video clip, διάβασε για αυτό που είδες και ξαναδές το. Ειλικρίνεια, εγγύτητα, δέος, ταπεινότητα. Ιστορία.

'Αννα Δρόσου

Τελευταία