Τι να πω εγώ τώρα για τον Joe Satriani; Θα κάνει κάποιος, κάπου review για το νέο δίσκο του Joe του Satriani, το Shapeshifting. Κι ο καψερός ο Joe θα αγωνιά για το τι θα γράψουμε! Σ΄εμένα έπεσε ο κλήρος για να ακούσω το δίσκο και να κουβαλήσω στις πλάτες μου το βαρύ αυτό φορτίο. Το Τίμιο Ξύλο που με περιμένει από τους φίλους κιθαρίστες που θα διαβάσουν τούτο ‘δω το πόνημα άμα γράψω κακή κουβέντα για τον Joe. Αλλά ξέρετε τι; Δε θα γράψω, γιατί ο Joe Satriani είναι θρησκεία.

Είναι ότι υπήρξε δάσκαλος μερικών από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες που σίγουρα όλοι έχουμε ακούσει. Steve VaiKirk HammetAndy TimmonsAlex Skolnick, έτσι για δείγμα.

Είναι ότι αντικατέστησε με μεγάλη επιτυχία το Ritchie Blackmore στους Deep Purple (Βαθύ Μενεξεδί για έναν παλιό μου φίλο) για τη γιαπωνέζικη περιοδεία που έγινε στα τέλη τού 1993 και απέρριψε την πρόταση του σχήματος για μονιμοποίηση. Ναι, απέρριψε τους Deep Purple. Όχι γιατί βαριόταν, αλλά γιατί είχε υπογράψει ήδη συμβόλαιο με τη Sony για μπόλικους προσωπικούς του δίσκους.

Δεν είναι μόνο οι 15 (δεκαπέντε) υποψηφιότητες για Grammy που είχε όλα αυτά τα χρόνια.

Ότι δίσκος τού 1987 (Surfing With The Alien) παραμένει επίκαιρος και sample-άρεται σε γνωστά ποπ άσματα. Ναι, δε μου αρέσει η Nicki Minaj αλλά το “Right Thru Me” έχει sample-άρει Satriani (Always With Me, Always With You).

Τέλος πάντων, δεν έχει νόημα να κάθομαι να απαριθμώ τα επιτεύγματα του Joe Satriani και γιατί είναι από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες στη σύγχρονη μουσική πραγματικότητα. Ας εστιάσουμε στο δίσκο.

Δεν περιμέναμε το Shapeshifting για διαπιστώσουμε ότι ο Joe Satriani είναι ένας από τους σημαντικότερους καλλίτεχνες της σύγχρονης εποχής.
Δεν περιμέναμε το Shapeshifting για διαπιστώσουμε ότι ο Joe Satriani είναι ένας από τους σημαντικότερους καλλίτεχνες της σύγχρονης εποχής.

Λοιπόν, ο Joe Satriani κυκλοφόρησε φέτος από τη Sony τον 18ο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο “Shapeshifting”. Την παραγωγή ανέλαβε μαζί με τον ίδιο τον Satriani, ο τεράστιος Jim Scott (Foo Fighters, Red Hot Chili Peppers, Tom Petty & The Heartbreakers) και το mastering έγινε από τον John Cuniberti.

Ο τοπ σεσσιονάς, ιστορία ολόκληρη δηλαδή για να λέμε την αλήθεια, Kenny Aronoff ανέλαβε τα τύμπανα, ο Chris Chaney (εξίσου τοπ σεσσιονάς αλλά και μπασίστας των Jane’s Addiction τα τελευταία δέκα χρόνια) ανέλαβε το μπάσο και στα πλήκτρα ήταν ο, επί πολλά χρόνια συνεργάτης τού Satriani, Eric Cadieux. Αυτός ήταν o πυρήνας της ηχογράφησης.

Πολλά μπορώ να γράψω αλλά αυτό που ισχύει είναι ότι ο Joe Satriani ήταν, είναι και θα είναι εγγύηση.

Υπήρξαν και κάποιοι γκεστ μουσικοί όπως η Lisa Coleman (The Revolution) και ο Christopher Guest. Ναι, καλά διαβάσατε, ο Guest ήταν γκεστ στο δίσκο. Να μου πεις, τι άλλο θα μπορούσε να είναι σ΄ένα δίσκο τού Satriani. Αλλά νομίζω ότι σε οποιονδήποτε άλλο δίσκο και να συμμετείχε, πάλι Guest θα ήταν.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου του Satriani στο προσωπικό του σάιτ, ο τίτλος προέκυψε από την έννοια της “αλλαγής”. Όχι του 1981. “Ακούγοντας τα demo σκέφτηκα ότι η πιο αντιπροσωπευτική φράση για το δίσκο ήταν αυτή (shapeshifting). ‘Aρχισα να σκέφτομαι ότι ακούγεται σα να έχουν παίξει δεκαπέντε διαφορετικοί κιθαρίστες. Το ξέρω ότι είναι ο ίδιος άνθρωπος, εγώ δηλαδή, (σημ: πάλι καλά θα πω εγώ) αλλά ηχεί σα να κινούμαι σε μια περιοχή όπου κάθε μελωδία απαιτεί από εμένα σχεδόν να είμαι κάποιος άλλος”.

Joe Satriani = Eγγύηση
'O,τι και να λέμε εμείς οι "θνητοί"

Και αυτό διαπιστώνουμε και εντός τού δίσκου, καθώς η ποικιλία είναι εμφανής. Δυναμικά κομμάτια με έντονο vibe, όπως το εναρκτήριο “Shapeshifting”, αλλά και το επόμενο “Big Distorion”. Μπαλαντοειδές το “All For Love” με σολάρα βεβαίως βεβαίως. Το “Ali Farka, Dick Dale, an Alien and Me” είναι ένας φόρος τιμής στον Ali Farka, έναν από τους γνωστότερους Αφρικανούς καλλιτέχνες παγκοσμίως, (του οποίου η μουσική θεωρείται ένα πάντρεμα της παραδοσιακής μουσικής του Μάλι και των μπλουζ) αλλά και στον Dick Dale, ο οποίος είχε το προσωνύμιο “The King Of Surf Guitar”, οπότε στο συγκεκριμένο τρακ προκύπτει ένα πολύ ενδιαφέρον κράμα.

Όπως το “Teardrops” της Ελενάρας της Παπαρίζου έτσι και το “Teardrops” του Satriani είναι κομματάρα. Γενικά τα δάκρυα μέσα στα κομμάτια βλέπουμε ότι δίνουν καλό αποτέλεσμα. Είτε πρόκειται για ελληνικό είτε για ξένο. Τέλος πάντων, προχωράμε.

Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ότι θα καθόμουν να πω ξεχωριστά για κάθε κομμάτι αλλά κάθε τρακ του δίσκου σε προκαλεί. Το “Perfect Dust”, country-ίζει λίγο αλλά στο “ρεφρέν” θυμίζει κλασική φράση Satriani. Ενώ το “Nineteen Eighty” είναι μια αναφορά στην AOR μουσική και ειδικότερα στον Eddie Van Halen, ο οποίος σύμφωνα με τον Satriani “έσωσε τη ροκ κιθάρα στα 70s και 80s”. 

Είναι τόσο όνομα και πράγμα το Shapeshifting που μέχρι και reggae κομμάτι ακούμε

Ακολουθεί το “All My Friends Are Here” θεωρώ ότι είναι η πιο αδύναμη στιγμή τού δίσκου. “Spirits, Ghosts and Outlaws” για τη συνέχεια και εδώ νομίζω ότι έχουμε ένα country-rock κομμάτι καθώς είναι γεμάτο από αντίστοιχες κιθαριστικές φράσεις. Τώρα οι αρμόδιοι κιθαρίστες μπορεί να διαφωνήσουν αλλά τόσα πιάνουν τ΄αυτιά μου. 

Το Shapeshifting του Joe Satriani είναι όνομα και πράγμα. Καθώς στο album ακούμε από reggae μέχρι AOR κομμάτια.
Το Shapeshifting του Joe Satriani είναι όνομα και πράγμα. Καθώς στο album ακούμε από reggae μέχρι AOR κομμάτια.

Θα έβαζα στις αδύναμες στιγμές το “Falling Stars” αλλά ποιος είμ’ εγώ να πω κάτι κακό για το Satriani; Στο “Waiting” κάνει την εμφάνιση της η Lisa Coleman στο πιάνο και σίγουρα δεν περνάει απαρατήρητη. Σχεδόν drumless το κομμάτι όπου είναι φανερό ότι της έχει δώσει πλήρη ελευθερία στο τι να κάνει. 

Ο συμπαθής καραφλογυαλιάς έγραψε μέχρι και reggae κομμάτι στο δίσκο (είπαμε, Shapeshifting is the moto) και μάλιστα πολύ ωραίο! Και για το τέλος έχουμε την εμφάνιση του γκεστ Christopher Guest ο οποίος σαν καλεσμένος που ήταν αξιοποίησε στο έπακρο τη φιλοξενία του Satriani και έπαιξε ωραίο μαντολίνο στο εν λόγω τρακ προσδίδοντας έναν folk θα έλεγα χαρακτήρα. Σίγουρα προτιμότερος από κάτι χαρακτήρες τελειωμένους αναπτήρες.

Για να τελειώνουμε σιγά σιγά, τι άλλο να πω; Και πολλά ήταν. Joe Satriani εγγύηση, τι να λέμε τώρα. Και όντως ισχύει αυτό που περιγράφει: Shapeshifting!

Shapeshifting - Tracklist

1. Shapeshifting

2. Big Distortion

3. All for Love

4. Ali Farka, Dick Dale, an Alien and Me

5. Teardrops

6. Perfect Dust

7. Nineteen Eighty

8. All My Friends Are Here

9. Spirits, Ghosts and Outlaws

10. Falling Stars

11. Waiting

12. Here the Blue River

13. Yesterday’s Yesterday

Artist: Morrissey

Album: I Am Not a Dog on a Chain

Label: BMG

Release Date: 20/03/2020

Genre: Indie Rock

Artist: Joe Satriani

Album: Shapeshifting

Label: Sony Music

Release Date: 10/04/2020

Genre: Instrumental Rock, Hard Rock

Producer: Jim Scott, Joe Satriani 

Additional Personnel:  Joe Satriani (Κιθάρα, Μπάντζο, Πλήκτρα), Chris Chaney (Μπάσο, Κιθάρα), Eric Caudieux (Πλήκτρα, Κρουστά), Kenny Aronoff (Τύπμανα), Lisa Coleman (Πίανο – Κομμάτι 11 & 13), Christopher Guest (Μαντολίνο – Κομμάτι 13), Jim Scott (Κρουστά, Μίξη), John Cuniberti (Mastering)

8.0
Score