Οι Καναδοί Lutharo είναι ένα συγκρότημα που ξεκίνησε το 2015 και φέτος κυκλοφορούν το δεύτερο τους δίσκο “Chasing Euphoria“. Για να είμαι ειλικρινής είναι η πρώτη μου επαφή με τους Lutharo, καθώς δεν έχω ακούσει ούτε το ντεμπούτο τους “Hiraeth” ούτε τα δύο EP που είχαν προηγηθεί. Όμως με το που μου πρότεινε ο αρχισυντάκτης να γράψω την δισκοκριτική δεν το σκέφτηκα καθόλου. Αν μην τι άλλο ο Καναδάς μας έχει προσφέρει ένα πολύ σημαντικό ποσοστό ποιοτικών συγκροτημάτων από το hard rock μέχρι το ακραίο metal. Πάντα έχω την περιέργεια για το τι καινούργιο έχει να μας προτείνει η συγκεκριμένη χώρα.

Αυτή τη φορά θα ξεκινήσω λίγο διαφορετικά την δισκοκριτική μου. Θα σταθώ πρώτα σε δύο σημεία που με ξένισαν λίγο. Πρώτον η δισκογραφική τους στο δελτίο τύπου μας ενημερώνει ότι στο “Chasing Euphoria” έχουμε μίξη melodic death – thrash και παραδοσιακού heavy metal. Για να είμαι ειλικρινής το τρίτο είδος δεν το αντιλήφθηκα.

Κάποιες σκόρπιες ιδέες. Δεν είναι ότι έχει γίνει μίξη με παραδοσιακό heavy metal, τουλάχιστον σε καμία περίπτωση στο βαθμό που το κατάφεραν οι σπουδαίοι Children of Bodom στους τρεις πρώτους δίσκους τους, με τις υπέροχες πινελιές από heavy/power metal. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι η τραγουδίστρια Krista Shipperbottom δεν μου “κολλάει” 100% με τη μουσική των Lutharo, τόσο στα growls όσο και στα καθαρά φωνητικά. Δεν μου βγάζει τα ίδια συναισθήματα όπως η Alissa White-Gluz (Arch Enemy) ή η Britta Görtz (Hiraes).

Αν και στο "Chasing Euphoria" απουσιάζει το κομμάτι που θα σε κάνει να επιστρέψεις, το συνολικό αποτέλεσμα της δουλειάς των Lutharo δεν είναι κακό

Μουσικά, οι Lutharo στο “Chasing Euphoria” είναι οδοστρωτήρας όσον αφορά την ταχύτητα και την ένταση. Τα solos τους είναι εξαιρετικά και τα riffs τους αιχμηρά, ενώ δεν λείπουν και κάποιες αναφορές στους τρομερούς Φινλανδούς Ensiferum, ιδιαίτερα εμφανές στο τραγούδι “Bonded By The Blade“.

Είναι έκδηλη η τάση από τους Lutharo στο να δημιουργήσουν ένα ψηφιδωτό από διαφορετικά είδη του metal. Σε κάποια τραγούδια το καταφέρνουν με επιτυχία σε κάποια απλά έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα.  Στα δύο τραγούδια που ακολουθούν του “Bonded By The Blade”, “Chasing Euphoria” και “Creating A King” έχουμε την κορύφωση της δημιουργικότητας των Καναδών.

Lutharo: Chasing Euphoria | Album Review

To “Chasing Euphoria” είναι ένας δίσκος που μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος στους θαυμαστές των Arch Enemy (των τελευταίων δίσκων) και σε κοινό που αρέσκεται σε aggressive ήχο και ταχύτητα που δεν φτάνει όμως στα όρια του κλασικού death metal ή του brutal. Προσωπικά ευχαριστήθηκα τις πρώτες ακροάσεις όμως δεν έχουν το τραγούδι ή τις μελωδίες που θα τους θυμηθείς εκ νέου στο μέλλον. Παρόλο αυτά έχουμε πολύ καλά στοιχεία που αν τα κρατήσουν ως βάση έχουν τα φόντα για να μας προσφέρουν έναν ακόμη καλύτερο δίσκο στο μέλλον.

Artist: Sober On Tuxedos

Album: Good Intentions

Label: Heaven Music

Release Date: 11/12/2020

Genre: Nu Metal, Metalcore

Artist: Lutharo

Album: Chasing Euphoria

Label: Atomic Fire Records

Release Date: 15/03/2024

Genre: Melodic Death/Thrash Metal

1. Gates of Enchantment

2. Reaper’s Call

3. Ruthless Bloodline

4. Time to Rise

5. Born to Ride

6. Bonded to the Blade

7. Chasing Euphoria

8. Creating a King

9. Strong Enough to Fall

10. Paradise or Parasite

11. Freedom of the Night

Producer: Cory Hofing

Lutharo: Krista Shipperbottom (Φωνή), Victor Bucur (Κιθάρα), Chris Pacey (Μπάσο), Cory Hofing (Τύμπανα)

Ακολούθησε το DEPART στο Google News για να μαθαίνεις πρώτος όλες τις επερχόμενες συναυλίες, καθώς και τα τελευταία νέα για μουσική, ταινίες, σειρές και θέατρο. Ακολούθησε το DEPART σε Facebook, Instagram, Twitter, Spotify και YouTube.

7.5
Score


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/customer/www/depart.gr/public_html/wp-content/themes/gillion/inc/helpers_blog.php on line 692

Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /home/customer/www/depart.gr/public_html/wp-content/themes/gillion/inc/helpers_blog.php on line 716

Final Verdict

To "Chasing Euphoria" είναι ένας δίσκος που μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος στους θαυμαστές των Arch Enemy (των τελευταίων δίσκων) και σε κοινό που αρέσκεται σε aggressive ήχο και ταχύτητα που δεν φτάνει όμως στα όρια του κλασικού death metal ή του brutal.