Λένε ότι δεν πρέπει να κρίνουμε ποτέ κάτι από το περιτύλιγμα του και νομίζω ότι έχουν δίκιο. Αν, όμως, το κάναμε, στην περίπτωση του Amma των Puta Volcano, θα βάζαμε ένα 20/10 και το κείμενο κάπου εδώ θα τελείωνε, καθώς η εικόνα θα μιλούσε από μόνη της.

 Όμως, πρόκειται για ένα μουσικό album και αυτό που καλούμαστε να φέρουμε στο επίκεντρο της κουβέντας είναι η μουσική.

Στο Amma οι Puta Volcano αλλάζουν τον ήχο τους αρκετά, ωστόσο διατηρούν ακέραιη την ταυτότητά τους

Επικρατεί μία άποψη που ισχυρίζεται, ότι για πολλά σχήματα, ο τρίτος δίσκος είναι αυτός που δείχνει πόσο μακριά μπορούν/πρόκειται να φτάσουν.

Το Amma, λοιπόν, είναι ο τρίτος κατά σειρά δίσκος των Puta Volcano και αν η παραπάνω θεωρεία ευσταθεί, το μέλλον τους προμηνύεται εξόχως ευοίωνο.

Ναι, στο Amma ακούμε κάτι πέρα από αυτό που μας έχουν συνηθίσει. Όμως, παραμένουν στα ηχητικά μονοπάτια που έχουν χαράξει εδώ και χρόνια

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα album με συμπαγή δομή (το solid structure μόνο σε εμένα ακούγεται πιο εύηχο;), καλογυαλισμένη παραγωγή και άκρως ενδιαφέρουσες συνθέσεις. 

Η «χτυπητή» διαφορά του συγκριτικά με τον προκάτοχο του, είναι το «μπάσιμο» στοιχείων που απουσίαζαν από το “Spheres of Harmony”. Στοιχεία που κάνουν τη μπάντα να φεύγει από τα «στεγανά» του heavy rock (desert/stoner) και την οδηγούν στη δημιουργία ενός δίσκου, φιλικού σε αυτιά fans από διαφορετικά μουσικά στερεώματα. 

Η “στορφή” αυτή, όμως,  δεν είναι αρκετή για να χάσουν τη συνοχή τους οι Puta Volcano. Ούτε για να ξεφύγουν από το συνολικό ηχητικό  τους ύφος.

Παρά το γεγονός ότι ο δίσκος έχει σαφείς ‘90s επιρροές, σε καμία περίπτωση δεν παραμένει αγκιστρωμένος στο παρελθόν. Έρχεται με μία πρωτόγνωρη φρεσκάδα η οποία εν πολλοίς οφείλεται και στην εντυπωσιακά κρυστάλλινη παραγωγή του.

Το Amma είναι το album με την απόλυτη ισορροπία, έχοντας και τα απαιτούμενα solos, πάντα, όμως, με φειδώ

Με τα περισσότερα τραγούδια του δίσκου να έχουν διάρκεια περίπου 4 λεπτών, το album αποφεύγει τους πλεονασμούς – χωρίς να είναι φτωχό – και πετυχαίνει να μαγνητίσει το ενδιαφέρον του ακροατή ξεκούραστα. Το Amma είναι το album με την απόλυτη ισορροπία, έχοντας και τα απαιτούμενα solos, πάντα, όμως, με φειδώ.

Η αρμονία όμως, δεν έχει να κάνει με το κάθε όργανο μεμονωμένα, αλλά με την συνύπαρξη τους. Υπάρχουν στιγμές που η κιθάρα τραβιέται πίσω, για να έρθει μπροστά ο “κομπάρσος”/μπάσο και να γεμίσει το… κενό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, είναι η εναλλαγή τους στο “First Light” όπου το μπάσο κλέβει την παράσταση ως σολιστικό όργανο και δίνει στο κομμάτι μία νέα διάσταση.

Όσο και αν ψάξει κάποιος για να βρει αστοχία στο Amma των Puta Volcano, δε θα τα καταφέρει

Τα τύμπανα από την άλλη, σε μία κυκλοφορία με εθιστικό – και μεθυστικό – groove, δε γίνεται να μην έχουν ιδιαίτερη μνεία. Πριν επεκταθώ να πω το εξής, σε ένα σχήμα με μία κιθάρα, ένα μπάσο και τύμπανα, στο studio σίγουρα μπορείς να δώσεις βάθος περνώντας διπλές και τριπλές κιθάρες. Ελόχευει, όμως, ο κίνδυνος, αν όχι η βεβαιότητα, στο live να αποδώσεις κάτι σαφώς φτωχότερο ή να το γεμίσεις προ-ηχογραφημένα και να οδηγηθείς σε μία lose-lose κατάσταση

Το Amma είναι ένα φιλόδοξο εγχείρημα που όμως στέφεται με επιτυχία

Έτσι, αποκτά μείζουσα σημασία η συνολική οικονομία του δίσκου και ανεβαίνει ο δείκτης δυσκολίας στο κάθε όργανο ξεχωριστά. Στο Amma, περί ου ο λόγος, τα τύμπανα δε γινοτάν να αρκεστούν στον “παρασκηνιακό” ρόλο του μετρονόμου για τους υπόλοιπους.

‘Επρεπε να βρεθεί τρόπος να “έρθουν πιο μπροστά” και να γεμίσει το «σκηνικό». Αυτήν την αποστολή τους την έφεραν εις πέρας σε απόλυτο βαθμό. Όμως, υπάρχει ένα ακόμα μουσικό όργανο, αφού ως τέτοιο λειτουργεί.

Μιλάω φυσικά για τη φωνή των Puta Volcano, που ενώ δείχνει ότι μπορεί να «πάει και παραπάνω», προτιμά να παίξει τον συνδετικό ρόλο όλων των παραπάνω, πράττοντας το άκρως επιτυχημένα, αλλά ταυτόχρονα να είναι και η αιχμή του δόρατος (αλίμονο).

Πολλούς θετικούς επιθετικούς προσδιορισμούς μπορώ να σκεφτώ, όμως, θα αρκεστώ τον ακόλουθο. 'Αλμπουμ με αρχή-μέση-τέλος

Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι ένας δίσκος που θερίζει όλους εκείνους τους σπόρους που έσπειραν οι Puta Volcano στο “Harmony of Spheres”. Δεν αρκούνται όμως στη σιγουριά που τους παρέχουν οι δάφνες τους, καθώς όλα αυτά τα στοιχεία που τους ξεχωρίζουν τα έχουν αλλάξει με ευεργετικό τρόπο.

Η φωνή των Puta Volcano λειτουργεί ως ένα επιπλέον μουσικό όργανο

Οι προσθήκες που έχουν κάνει δείχνουν ότι το συγκρότημα είναι έτοιμο για το επόμενο βήμα (το οποίο μάλλον έχει ήδη κάνει, αλλά λόγω κορωνοϊού ίσως αργήσουμε να το αντιληφθούμε). Για το τέλος άφησα μερικά κομμάτια που ξεχώρισα: “First Light”, “Black Box”, “Primitive Data”, “Apnea”, “Space Blanket” και “Sugar Cube” και 6 στα 10 (γιατί επί της ουσίας τόσα είναι) το λες και εξαιρετικό.

Artist: Sober On Tuxedos

Album: Good Intentions

Label: Heaven Music

Release Date: 11/12/2020

Genre: Nu Metal, Metalcore

Artist: Puta Volcano

Album: Amma

Label: iota5 Records

Release Date: 13/03/2020

Genre: Alternative Rock

1. Re-Entry

2. Entropica

3. Venus Lullaby

4. First Light

5. Black Box

6. Sugar Cube

7. Echoing Icons

8. Primitive Data

9. Apnea

10. Torus

11. Space Blanket

12. Kassandra’s Gift

Producer: Johnny Tercu

Additional Personnel: Alex Ketenjian (Ηχογράφηση), Nick Dimitrakakos (Ηχογράφηση), Alex Bolpasisyrkur (Ηχογράφηση)

Ακολούθησε το DEPART στο Google News για να μαθαίνεις πρώτος όλες τις επερχόμενες συναυλίες, καθώς και τα τελευταία νέα για μουσική, ταινίες, σειρές και θέατρο. Ακολούθησε το DEPART σε Facebook, Instagram, Twitter, Spotify και YouTube.

9.0
Score

Final Verdict

Γενικά, ως εγχώρια σκηνή, δεν έχουμε να επιδείξουμε δίσκους τόσο υψηλού επιπέδου όσο το "Amma" των Puta Volcano