Sevengill, Urstaat, 04/05/2023 @ΙΛΙΟΝ Plus | Live Report

Φωτογραφίες: Sofia Akei

Έχω μια σχέση αγάπης και μίσους με τις instrumental μπάντες. Ναι-ναι όπως σας τα λέω. Μπορούν να είναι από το soundtrack που γεμίζει μέρες και νύχτες μου, μέχρι οι κατάρες που ρίχνω λέγοντας “πείτε κάτι ρε, όλη την ώρα γκρίνκι-γκρίνκι και θέλετε να νοιώσουμε κιόλας”. Οπότε σε αρχικό στάδιο το να βρεθώ σε ένα bill με δυο back to back instrumental post metal μπάντες ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα για το αν θα μου άρεσε, για το αν θα το άντεχα και για το αν θα σιχτίριζα.

Αυτό που χρύσωσε το χάπι είναι το γεγονός ότι μιλάμε για δυο ανερχόμενες ελληνικές μπάντες. Οι Urstaat, κυκλοφόρησαν ακριβώς πριν ένα χρόνο το πρώτο EP τους (και είναι φίλοι μου αλλά σε αυτό θα επανέλθω παρακάτω). Οι Sevengill γιόρταζαν την κυκλοφορία του album τους που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες. 

Οι Sevengill γιόρτασαν μαζί με τους Urstaat στο ΙΛΙΟΝ Plus την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου τους, Sea

Προσθέστε σε αυτό ότι την ίδια περίεργη σχέση που έχω και με τον συγκεκριμένο χώρο, το ΙΛΙΟΝ Plus. Όποτε έχω βρεθεί εκεί, ο ήχος είναι σε αξιοπρεπέστατο επίπεδο, αλλά κάτι με χαλάει συνέχεια. Φταίει η μοκέτα; Οι εικόνες τριγύρω; Οι καρέκλες και τα stand; Το γεγονός ότι έσκασα χωρίς μετρητά και επειδή δεν είχε POS έπρεπε για κάθε μπύρα να κάνω μεταφορά μέσω IBAN; Δεν ξέρω.

Και μπορείτε να με πείτε περίεργο με όλα αυτά, αλλά αφενός γι’αυτό χαίρομαι που γράφω σε αυτό το μέσο, γιατί μου επιτρέπει ελεύθερα να γράφω οτιδήποτε θέλω και αφετέρου γενικά είμαι εύκολος άνθρωπος μωρέ, συμπαθάτε με. Από την άλλη, η προσέλευση του κόσμου για καθημερινή ήταν σε καλό επίπεδο, με τον χώρο να είναι σχεδόν γεμάτος κάτι που πραγματικά με χαροποίησε ιδιαίτερα και τελικά μου έκανε τον χώρο να φαίνεται ιδανικός.

Urstaat

Επιστρέφοντας σε κάτι που προανέφερα, από την στιγμή που είπα να γράφω κάποια άρθρα στο Depart, σκεφτόμουν πως θα ήταν να γράφεις για ανθρώπους που γνωρίζεις, για φίλους σου. Τελικά οι Urstaat μου απέδειξαν σχεδόν από το πρώτο δευτερόλεπτο ότι αν η μπάντα είναι εκεί και κυριαρχεί στην σκηνή, τότε δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν την γνωρίζεις ή όχι. Μπήκαν με το Squall και το μπετό είναι η μόνη λέξη που αρμόζει στον ήχο και στο παίξιμο της μπάντας. Ο κόσμος δεν άργησε καθόλου να μπει στο κλίμα με τα σώματα τα κινούνται αργά στο εξαιρετικό groove της μπάντας.

Οι Urstaat αρχικά στήθηκαν με τη σκέψη ότι θα έχουν φωνητικά, αλλά αυτό ανετράπη στην πορεία
Οι Urstaat αρχικά στήθηκαν με τη σκέψη ότι θα έχουν φωνητικά, αλλά αυτό ανετράπη στην πορεία

Μετά την ομιλία-καλωσόρισμα του κιθαρίστα της μπάντας Δημήτρη (ψήφιζα) μας παρουσίασαν back to back δυο ακυκλοφόρητα κομμάτια και από το πρώτο άκουσμα κατάλαβα πως κάτι έχουμε εδώ ήδη. Εξαιρετικές ιδέες και χτίσιμο απολύτως σωστά τοποθετημένο, με σκοπό, ρόλο και αξία. Αυτό το λες εξέλιξη.

Οι Urstaat αρχικά στήθηκαν με τη σκέψη ότι θα έχουν φωνητικά, αλλά αυτό ανετράπη στην πορεία

Τυχαίνει να γνωρίζω ότι οι Urstaat όταν ξεκίνησαν, “στήθηκαν” για να υπάρχουν φωνητικά αλλά στην πορεία αυτό ανετράπη. Καλώς, όπως φαίνεται να προχωράει ειδικά μετά το δείγμα που μας παρουσίασαν. Επίσης η εξέλιξη αφορά και την τεχνική που έχει αναπτύξει κάθε μέλος ξεχωριστά, βοηθώντας έτσι και τις συνθέσεις.

Ο κόσμος δεν άργησε να μπει στους ρυθμούς των Urstaat και ανταμείφθηκε που τους ακολούθησε μέχρι τέλους
Ο κόσμος δεν άργησε να μπει στους ρυθμούς των Urstaat και ανταμείφθηκε που τους ακολούθησε μέχρι τέλους

Θα ήθελα να κάνω μια αναφορά στα visuals τα οποία έδιναν και έδεναν στην όλη εμφάνιση, με μικρή παραφωνία την σύνδεση με τα φώτα του μαγαζιού που δεν βοηθούσαν καθόλου ώστε να αναδειχθούν αυτά παραπάνω. 

Το Uncanny valley (bukini no tani) θα το έλεγες το hit τους σε έναν άλλο κόσμο. Τους ζέστανε ακόμα παραπάνω με το Misha 039 (καινούργιο και αυτό) και με το αγαπημένο μου Re-leashe να κλείνουν το ολοκληρωμένο set τους με τον καλύτερο τρόπο.

Είχαν ένα rhythm section (Νίκος-τύμπανα, Γρηγόρης-μπάσο) απόλυτα δεμένο με τα ρυθμικά και τα lead μέρη από τις κιθάρες (Χρυσάνθη, Δημήτρης), με εντάσεις και συναισθηματικές εναλλαγές που περνούσαν από την σκηνή στο κοινό και ανάποδα. Ο δρόμος είναι μεγάλος, ανοιχτός και αν συνεχίσουν έτσι θα είναι και πολύ φωτεινός.

Artist: Morrissey

Album: I Am Not a Dog on a Chain

Label: BMG

Release Date: 20/03/2020

Genre: Indie Rock

Artist: Urstaat

Genre: Instrumental Post Metal

Urstaat: Γρηγόρης (Μπάσο), Νίκος (Τύμπανα), Χρυσάνθη (Κιθάρα), Δημήτρης (Κιθάρα)

Sevengill

Ναι ήμουν από αυτούς που τους είδα πρώτη φορά στο πρόσφατο άνοιγμα τους στους Amenra. Σε ένα live μπροστά σε ένα sold out χώρο, όπου στάθηκαν στο ύψος τους σε αντίθεση με το κοινό. Αλλά αυτά τα είπαμε στην ανταπόκριση εκείνης της μέρας.

Στην γιορτή τους μπήκαν χωρίς πολλά πολλά, με εξαιρετικό background να μας παρουσιάσουν το Sea στην ολότητα του χωρίς ανάσα. Αρχικά ο ήχος ήταν σχετικά χαμηλά αλλά έχοντας έναν μετρ του ήχου (Κώστας Ραγιαδάκος) στο πλευρό τους, ήταν ξεκάθαρο ότι αυτό ήταν υπό έλεγχο κάτι που στην συνέχεια φάνηκε περίτρανα καθώς είχαν εκπληκτικό ήχο. 

Οι Sevengill ήταν αλάνθαστοι, με εξαιρετικές κορυφώσεις που έκαναν το κοινό να... σωπαίνει από το δέος
Οι Sevengill ήταν αλάνθαστοι, με εξαιρετικές κορυφώσεις που έκαναν το κοινό να... σωπαίνει από το δέος

Παικτικά είναι εκεί που πρέπει και με το παραπάνω, σε βαθμό που ορισμένες φορές απορούσα πως γίνεται όλο αυτό να βγαίνει από μια κιθάρα (Αλέξης) , ένα μπάσο (Αντώνης) και από ένα drum set (Γιώργος). Αλάνθαστοι με τις κορυφώσεις τους και με ένα κοινό που εδώ το βούλωσε (με την καλή έννοια αλήθεια). Όχι γιατί έπρεπε, αλλά γιατί το ίδιο το κοινό το ήθελε. Και το ήθελε γιατί το “επέβαλαν” οι Sevengill (ίσχυσε και στους Urstaat) με την παρουσία τους. Και άκουγε και συμμετείχε με το headbanging του και με τα χειροκροτήματα του και μπράβο του.

Οι Sevengill ήταν αλάνθαστοι, με εξαιρετικές κορυφώσεις που έκαναν το κοινό να... σωπαίνει από το δέος

Το Sea (Sea I: Starless Dome, Sea II: A Thousand Lives, Sea III: Worlds Fall) κυριολεκτικά και μεταφορικά κύλησε γύρω μας, πότε με νηνεμία και πότε με φουρτούνα (see what i did there). Η συνέχεια θα ερχόταν με δυο νέα κομμάτια, όπου μας προετοίμασαν για την διάρκεια τους.

Οι Sevengill είναι άξιοι συγχαρητηρίων και το μέλλον τους αναμένεται ακόμη πιο λαμπρό
Οι Sevengill είναι άξιοι συγχαρητηρίων και το μέλλον τους αναμένεται ακόμη πιο λαμπρό

Αυτό που έχω να πω σαν πρώτο άκουσμα είναι ότι από την μια είχαν κάποια ήρεμα long parts που ένιωσα να απλώνονται παραπάνω από όσο θα ήθελα (τα είπαμε στην αρχή, μην με βρίζετε) αλλά από την άλλη θεωρώ πως τα τόσο όσο φωνητικά που βρίσκουμε σε πολύ συγκεκριμένα σημεία των τραγουδιών δίνουν αυτό το κάτι παραπάνω και ανοίγουν και άλλους ορίζοντες για το μέλλον της μπάντας.

Οι Sevengill είναι άξιοι συγχαρητηρίων και το μέλλον τους αναμένεται ακόμη πιο λαμπρό

Αξίζει ένα μπράβο στους Sevengill για ένα ξεχωριστό live και μια κωλοτούμπα από εμένα που όχι μόνο δεν δυσκολεύτηκα αλλά πραγματικά γούσταρα κάθε στιγμή. Στο κομμάτι αυτό που αφορά το instrumental rock/metal προστίθενται επιπλέον εκπρόσωποι οι οποίοι δείχνουν να μπορούν να φέρουν και υπέροχες δουλειές και περισσότερο κόσμο κοντά τους.

Ευχαριστούμε πολύ την Sofia Akei για την παραχώρηση των φωτογραφιών.

Artist: Morrissey

Album: I Am Not a Dog on a Chain

Label: BMG

Release Date: 20/03/2020

Genre: Indie Rock

Artist: Sevengill

Genre: Instrumental Post Metal

Sevengill: Αλέξης (Κιθάρα), Αντώνης (Μπάσο), Γιώργος (Τύμπανα), Κώστας Ραγιαδάκος (Ήχος)

Ακολούθησε το DEPART στο Google News για να μαθαίνεις πρώτος όλες τις επερχόμενες συναυλίες, καθώς και τα τελευταία νέα για μουσική, ταινίες, σειρές και θέατρο. Ακολουθήστε το DEPART σε Facebook, Instagram, Twitter, Mastodon, Pinterest, Spotify και YouTube.