To “I Will Always Love You” είναι ένα τραγούδι που έχει μία ιστορία αντάξια της ομορφιάς του. Γράφτηκε το 1973 από την Dolly Parton για τον άλλοτε σύντροφο και μέντορά της Porter Wagoner. Από τον οποίο χώριζε επαγγελματικά μετά από επτά χρόνια και το συμπεριέλαβε στο άλμπουμ της “Jolene” του 1974. Η εκδοχή της Whitney Houston θα αργούσε μερικά χρόνια ακόμα.

Δεν είναι ένα συμβατικό ερωτικό τραγούδι. Το 1967, η Dolly προσκλήθηκε από τον αστέρα της country Porter Wagoner να συνδιοργανώσει την τηλεοπτική του εκπομπή, όπου έγιναν διάσημοι για τα ντουέτα τους. Το τεράστιο ταλέντο της σύντομα επισκίασε εκείνο του μέντορά της και προχώρησε σε μεγαλύτερα πράγματα. Έγραψε το τραγούδι γι’ αυτόν ώστε να δείξει την εκτίμησή της για τον χρόνο που πέρασαν μαζί.

H Dolly Parton έγραψε το “I Will Always Love You” το 1973, ενώ η Whitney Houston το ερμήνευσε το 1992
H Dolly Parton έγραψε το “I Will Always Love You” το 1973, ενώ η Whitney Houston το ερμήνευσε το 1992

Ο Wagoner πίστευε ότι η αποχώρηση της Dolly ήταν λάθος και ότι ήταν «άπιστη». Του έπαιξε το τραγούδι το πρωί αφότου το έγραψε. Ήταν ο τρόπος της να τον κάνει να καταλάβει ότι είχε πάρει την απόφασή της και να δείξει ακριβώς πώς ένιωθε γι’ αυτόν. Η Dolly είπε αργότερα ότι ο Wagoner δάκρυσε όταν τελείωσε και το αποκάλεσε «το πιο όμορφο τραγούδι που άκουσα ποτέ».

Ο πρώτος που ενδιαφέρθηκε να διασκευάσει το κομμάτι ήταν ο Elvis Presley. H Dolly δεν ήταν αντίθετη με αυτό το ενδεχόμενο. Ωστόσο, οι άνθρωποί του Elvis επέμεναν να του δοθεί μερίδιο από τα συνθετικά δικαιώματα αν το ηχογραφούσε. Αν και αυτή ήταν μία σύνηθης πρακτική εκείνα τα χρόνια, η Dolly Parton την απέρριψε.

Αρχικά είχε επιλεγεί άλλο κομμάτι στη θέση του "I Will Always Love You", ωστόσο, η Whintey Houston και ο Kevin Costner επέμειναν

Η ίδια δήλωσε στο Mojo το 2004: «Τα τραγούδια μου ήταν αυτό που άφηνα στην οικογένειά μου και δεν θα τα εγκατέλειπα. Οι άνθρωποι έλεγαν ότι ήμουν ηλίθια. Έκλαιγα όλη τη νύχτα. Θα σκότωνα για να τον ακούσω να το τραγουδάει. Αλλά, τελικά, όταν η Whitney το ηχογράφησε, χάρηκα που άντεξα».

Προχωρούμε μερικά χρόνια μπροστά και φτάνουμε στις αρχές των ‘90s, όταν και γυριζόταν η ταινία “The Bodyguard“. H Whitney Houston που συμπρωταγωνιστούσε ετοιμαζόταν να κάνει το κινηματογραφικό της ντεμπούτο. Θα ηχογραφούσε μια διασκευή του “What Becomes of the Brokenhearted” του Jimmy Ruffin ως lead single της ταινίας.

Στη συνέχεια ανακάλυψαν ότι το ίδιο τραγούδι επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για το “Fried Green Tomatoes” και η Whitney ζήτησε ένα διαφορετικό τραγούδι. O συμπρωταγωνιστής της, Kevin Costner, ήταν αυτός που πρότεινε το “I Will Always Love You”, παίζοντας της το κομμάτι.

Ο Clive Davis, το αφεντικό της Arista Records και μέντορας της Whitney καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, προβληματίστηκε με την επιλογή του τραγουδιού, ιδιαίτερα με την a cappella εισαγωγή, αλλά η Whitney και ο Kevin επέμειναν. Ο Kevin Costner εξήγησε: «Τους εξήγησα ότι αυτό το τραγούδι είναι πολύ σημαντικό για την ταινία. Δεν με ενδιέφερε αν θα ακουγόταν ποτέ στο ραδιόφωνο. Οπότε ήθελα να είναι a cappella στην αρχή. Το ήθελα για να δείχνει ένα μέτρο του πόσο πολύ γουστάρει αυτόν τον τύπο – ότι τραγουδάει χωρίς μουσική».

Φήμες ήθελαν την Dolly Parton και την Whitney Houston να βρίσκονται στα μαχαίρια

Αφού η εκδοχή της Whitney έγινε επιτυχία το 1992, ο τύπος της εποχής υποστήριζε ότι υπήρχε διαμάχη μεταξύ των δύο τραγουδιστριών, προφανώς λόγω του ότι η Dolly φέρεται να αγνόησε μια συμφωνία ότι δεν θα ερμήνευε το τραγούδι για αρκετούς μήνες, ενώ η εκδοχή της Whitney ήταν στα charts. Ωστόσο, και οι δύο απέρριψαν τις φήμες, μιλώντας θετικά η μία για την άλλη σε συνεντεύξεις.

Η Dolly Parton μιλώντας για τη διασκευή της Whitney Houston δήλωσε: «Η Whitney είναι η μόνη που θα μπορούσε να κάνει τέτοιο. Ο τρόπος με τον οποίο ερμήνευσε το κομμάτι, το έκανε τόσο δυνατό που τώρα είναι σχεδόν δικό της. Κάποιοι συνθέτες δε θέλουν να πειράζουν τα τραγούδια τους. Εγώ πιστεύω ότι είναι υπέροχο που οι άνθρωποι μπορούν να πάρουν ένα τραγούδι και να το κάνουν με τόσους πολλούς διαφορετικούς τρόπους».

Το τραγούδι ήταν νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο για 10 εβδομάδες και 14 εβδομάδες στις ΗΠΑ. Ήταν το single με τις περισσότερες πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο για το 1992 και για το 1993 στις ΗΠΑ. Εξακολουθεί να παραμένει ένα από τα 5 καλύτερα σε πωλήσεις singles όλων των εποχών παγκοσμίως, με πωλήσεις άνω των 20 εκατομμυρίων αντιτύπων.

Ανάμεσα στις πολλές διακρίσεις του, το τραγούδι κέρδισε δύο Grammy το 1994 για το δίσκο της χρονιάς και την καλύτερη γυναικεία ποπ φωνητική ερμηνεία. Ωστόσο, δεν κέρδισε Όσκαρ, καθώς το βραβείο αυτό απονέμεται μόνο σε πρωτότυπα τραγούδια.

Ακολούθησε το DEPART στο Google News για να μαθαίνεις πρώτος όλες τις επερχόμενες συναυλίες, καθώς και τα τελευταία νέα για μουσική, ταινίες, σειρές και θέατρο. Ακολούθησε το DEPART σε Facebook, Instagram, Twitter, Spotify και YouTube.